Neoinstytucjonalne aspekty interpretacji światowego kryzysu finansowego - Turek, Marian (Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu, 2014)
Artykuł przedstawia neoinstytucjonalne (czyli uwspółcześnioną wersję instytucjonalnego) podejście do spraw kryzysu finansowego, który jest w centrum uwagi świata od 2007 r. Pierwsza część artykułu zawiera krótką historię instytucjonalnej interpretacji funkcjonowania gospodarki, ze zwróceniem uwagi na to, jak to podejście różni się od rozumienia proponowanego przez ekonomię neoklasyczną. Druga część przedstawia neoinstytucjonalne wyjaśnienie globalnego kryzysu finansowego. Trzecia zaś identyfikuje niektóre kroki w dziedzinie polityki ekonomicznej, które są wymagane do uzyskania oczekiwanej, stabilniejszej i doskonalszej polityki współczesnego państwa dobrobytu. Omawiany wariant ekonomii neoinstytucjonalnej może być nazwany postkeynesowskim instytucjonalizmem. Ten aspekt myśli instytucjonalnej, który pojawił się w USA w 1980 r., wyrasta z teorii Thorsteina B. Veblena, Wesleya C. Mitchella i Johna R. Commonsa, a także korzysta z poglądów Johna M. Keynesa, a nawet Josepha A. Schumpetera. Publikacje Hymana P. Minsky'ego miały charakter modelowy dla postkeynesowskiego instytucjonalizmu w latach 80. i 90., a jego idee nadal pozostają aktualne.(abstrakt oryginalny)