Problemy kształtowania wspólnotowego nadzoru nad bankami - Szambelańczyk, Jan; Bodył Szymala, Piotr (Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu, 2011)
Systemy ekonomiczne w gospodarkach rynkowych cechuje zmienność związana z cyklami koniunkturalnymi, które w odniesieniu do systemów finansowych oznaczają nie tylko ryzyko, ale także zakłócenia stabilności. Cele sieci bezpieczeństwa finansowego UE powinny respektować fundamentalne zasady uczciwej konkurencji, co jest niemożliwe bez dostępu do informacji adresowanej do homo contractor. Jest to szczególnie ważne w odniesieniu do dużych grup finansowych. Doktryna TBTF winna być stopniowo wypierana przez zasadę adekwatnego partycypowania w kosztach pokrycia ryzyka systemowego generowanego przez instytucje finansowe. Poza europeizacją podmiotów wyposażonych w kompetencje regulatorów rynku w odniesieniu zwłaszcza do dużych instytucji finansowych, także ograniczanie wad NUK (w Basel III) stanowi pierwszoplanowe zadanie dla sieci bezpieczeństwa sektora finansowego w UE (m.in. wielość metod szacowania minimalnego kapitału regulacyjnego i indywidualizacja, zwłaszcza zaawansowanych, metod pomiaru ryzyka. Nadto założenie, że tanio pozyskiwane kompetencje pracowników regulatora rynku wystarczą do należytej weryfikacji dokonań znacznie lepiej opłacanego i liczniejszego personelu banków, jest zbyt kontrowersyjne (problem ryzyka modelu). Artykuł analizuje model, zaproponowany przez Grupę de Larosiere 'a, zakładający współdziałanie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, trzech nadzorów branżowych (w tym Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego) z krajowymi regulatorami rynku. Jest próbą hermeneutycznego dochodzenia do adekwatnych - do sytuacji ekonomicznej - środków nadzorczych z oczekiwaniem ich skuteczności, która jest odwrotnie proporcjonalna do czasu wymaganego na podjęcie decyzji w tym trybie. Sprzeczność interesów efektywności zarządczej z poszanowaniem partykularyzmów narodowych jawi się jako fundamentalne wyzwanie nowej architektury bezpieczeństwa w propozycjach Komisji Europejskiej. W tej części artykuł nawiązuje także do zgłoszonych w połowie 2010 r. projektów technicznego ograniczania wielkości wynagrodzeń bonusowych w sektorze finansowym. Publikacja zawiera także analizę modelu wspólnotowego nadzoru bankowego według kryterium kosztów działań nadzorczych, a także ocenę wspólnotowego funduszu sanacyjnego, jako narzędzia zapewniającego finansowanie skutków działań nadzorczych. (abstrakt oryginalny)