Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu

Polityka rachunkowości funduszu inwestycyjnego zamkniętego jako narzędzie realizacji strategii inwestycyjnej

Adrian Przymuszała — 2026-07-10

Fundusze inwestycje zamknięte, to specyficzne wehikuły inwestycyjne tworzone na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. Fundusz ten emituje certyfikaty inwestycyjne, które zgodnie z zapisami ustawy mogą być przedmiotem zarówno przedmiotem zarówno oferty publicznej, jak i dopuszczenia lub wprowadzenia do alternatywnego systemu obrotu. Emitowane przez fundusze inwestycyjne instrumenty finansowe mogą być obejmowane zarówno przez instytucjonalnych, jak i indywidualnych uczestników rynku kapitałowego. Celem inwestycyjnym funduszu jest wzrost wartości jego w wyniku wzrostu wartości lokat. Aby zapewnić jego realizację Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych podejmuje szereg współprac o strategicznym charakterze, który celem jest m.in. zapewnienie odpowiedniej wyceny zarządzanych aktywów.

Celem niniejszego artykułu jest omówienie polityki rachunkowości Funduszy Inwestycyjnych Zamkniętych jako narzędzia stojącego na straży poprawności ewidencji składników lokat funduszu a także wskazanie przykładowego planu kont, który może służyć za model ewidencyjny aktywów funduszu inwestycyjnych zamkniętych

Wartość ukryta w długu: wycena obligacji nienotowanych w portfelach funduszy inwestycyjnych zamkniętych w warunkach braku aktywnego rynku

Adrian Przymuszała — 2026-07-10

Streszczenie.

Celem niniejszego artykułu jest omówienie aktualnej sytuacji na rynku funduszy inwestycyjnych w Polsce oraz omówienie podstawowych zasad związanych z wyceną obligacji korporacyjnych będących składnikiem lokat funduszy inwestycyjnych zamkniętych. Część teoretyczna artykułu została dodatkowo wsparta poprzez studium przypadku, na potrzeby artykułu dokonano wyceny obligacji nienotowanej na aktywnym ryku, będącej przedmiotem lokaty funduszu inwestycyjnego zamkniętego. Dane dotyczącej emitenta obligacji zostały zanonimizowane.

Kontrakty forward jako narzędzie zarządzania ryzykiem w funduszach inwestycyjnych zamkniętych – perspektywa krótkoterminowa

Adrian Przymuszała — 2026-07-10

Kontrakty terminowe typu forward należą do najprostszych, a zarazem najczęściej wykorzystywanych instrumentów pochodnych w praktyce rynków finansowych. Ich głównym celem jest zabezpieczanie przed ryzykiem cenowym, które może wynikać z wahań wartości instrumentów bazowych, takich jak waluty, stopy procentowe czy surowce. Choć literatura przedmiotu szeroko opisuje mechanizmy i modele wyceny kontraktów forward, w praktyce inwestycyjnej pojawia się szereg wyzwań związanych z ich zastosowaniem w konkretnych strukturach finansowych, w tym w funduszach inwestycyjnych zamkniętych.

Fundusze inwestycyjne zamknięte z uwagi na ograniczoną płynność i specyficzną strukturę portfela, często sięgają po instrumenty pochodne w celu optymalizacji strategii inwestycyjnej i zarządzania ryzykiem. W szczególności krótkoterminowe kontrakty forward, o horyzoncie zapadalności wynoszącym do 12 miesięcy, mogą pełnić istotną rolę w stabilizowaniu przepływów finansowych oraz kształtowaniu przewidywalnych wyników inwestycyjnych. Krótki termin obowiązywania kontraktu sprzyja również precyzyjniejszej estymacji zmiennych wejściowych, co w praktyce przekłada się na większą trafność modelowania wyceny.

Wycena kontraktów forward opiera się na fundamentalnej zasadzie braku arbitrażu, a jej standardowe modele zakładają istnienie doskonale konkurencyjnego rynku oraz pełnej przewidywalności kosztów finansowania. Jednakże w przypadku funduszy inwestycyjnych zamkniętych, uwarunkowania te mogą być znacząco odmienne. Charakterystyka inwestorów, polityka inwestycyjna funduszu, a także ograniczona płynność aktywów determinują specyficzne ryzyka, które należy uwzględnić w procesie wyceny. Dlatego analiza krótkoterminowych kontraktów forward w tym kontekście stanowi istotny obszar badań, łączący teorię finansów z praktyką zarządzania portfelem.

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie problematyki wyceny kontraktów forward o maksymalnie 12-miesięcznym terminie zapadalności w zastosowaniu do funduszy inwestycyjnych zamkniętych. W pracy omówione zostaną podstawowe modele wyceny forwardów, ich ograniczenia w praktyce, a także specyfika wykorzystania tych instrumentów w kontekście zamkniętej formy organizacyjnej funduszu. Szczególny nacisk zostanie położony na aspekty praktyczne, takie jak zarządzanie ryzykiem rynkowym oraz dostosowanie metod wyceny do warunków ograniczonej płynności. Analiza ta ma na celu pogłębienie wiedzy na temat użyteczności kontraktów forward w działalności funduszy inwestycyjnych zamkniętych oraz wskazanie potencjalnych kierunków dalszych badań w tym obszarze.

Kluczowe słowa: ryzyko walutowe, kontrakty terminowe, instrumenty pochodne, zabezpieczenie ryzyka, instrumenty finansowe, instrumenty pochodne

Sprzedaż przedsiębiorstwa a przeniesienie wartości własności przemysłowej

Adrian Przymuszała — 2026-07-10

Streszczenie. Rozwój technologiczny i kulturowy społeczeństwa od niepamiętnych czasów zależał od wyników ludzkiej działalności intelektualnej. Powszechna i postępująca globalizacja, której skutkiem jest tworzenie się świata bez granic pozwala na bardzo szybkie wykorzystanie dorobku intelektualnego, praktycznie w tym samym czasie, nie zależnie od geolokalizacji. Właściwość tą można przypisać do dóbr niematerialnych, co czyni je wszechobecnymi. Nie należy jednak zapominać, że wspomniana już wszechobecność powodować może występowanie równego rodzaju nadużyć, do których zaliczyć można m.in.: kradzież technologii, czy nieuprawnione wykorzystanie znaku towarowego. Wypracowanie odpowiedniego mechanizmu ochrony umożliwi twórcom dóbr niematerialnych nie tylko czerpanie korzyści z własnych osiągnieć, ale również zapewni skuteczną ochronę praw, a w przypadku nieuzasadnionej ingerencji. Nie należy zapominać, że rosnące znaczenie dóbr niematerialnych ma odzwierciedlenie w życiu gospodarczym przedsiębiorstw, stanowiąc o ioch silne przetargowej i pozycji rynkowej. Własność intelektualna staję się zatem ich integralną częścią, a dzięki swojej specyfice może istotnie wpływać na konkurencyjność i wartość tych podmiotów. W wielu przypadkach to właśnie ten atrybut może powodować, że konkurenci będą zainteresowani nabyciem danego dobra niematerialnego poprzez różne praktyki biznesowe i strategiczne, począwszy od mniej skomplikowanych operacji polegających na nabyciu licencji lub zakupie danego dobra niematerialnego, aż po bardziej złożone operacje polegające na próbie przejęcia kontroli nad całym przedsiębiorstwem lub jego aktywami.

Celem niniejszej artykułu jest ukazanie problemów prawnych dotyczących zbycia przedsiębiorstwa ze szczególnym uwzględnieniem kwestii własności przemysłowej, określenie możliwych konsekwencji przeniesienia praw własności przemysłowej przy zbyciu przedsiębiorstwa ze szczególnym uwzględnieniem praw osób trzecich oraz z uwzględnieniem ekonomicznych i konkurencyjnych aspektów zbycia przedsiębiorstwa.

Kluczowe słowa: własność intelektualna, przedsiębiorstwo, fuzje i przejęcia, wartości niematerialne i prawne, ochrona własności

Efektywność rynku – wycena DCF spółek z branży ICT.

Michał Janczak — 2026-07-10

W pracy dokonano wyceny trzech spółek publicznych z sektora ICT za pomocą modelu DCF, której wyniki porównano z wartością rynkową. Celem było zweryfikowanie hipotezy, że zgodnie z teorią rynków efektywnych wycena przedsiębiorstw metodą DCF jest zgodna z wartością rynkową, gdyż ceny akcji uwzględniają wszystkie informacje o spółkach. W wyniku przeprowadzonych badań uzyskano niejednorodne wyniki świadczące o tym, że dla wybranej próby badawczej postawiona hipoteza nie sprawdziła się.

Do badań wybrano trzy spółki giełdowe: Wasko S.A., Talex S.A., Atende S.A., których działalność polega na świadczeniu usług z zakresu rozwiązań teleinformatycznych. Odwołano się do literatury z zakresu wartości przedsiębiorstw i metod wyceny, teorii rynków efektywnych oraz branży ICT. Wykorzystując sprawozdania finansowe i prognozy branżowe dokonano obliczeń wartości fundamentalnej jednostek, porównując wyniki ze średnią wartością notowań akcji za ostatnie dwa miesiące 2018 r. Brak zgodności w uzyskanych wynikach wskazuje na występowanie anomalii na rynku kapitałowym.

Psychologia inwestora jako element zarządzania decyzją inwestycyjną na rynku Forex Wybrane zagadnienia prawno-ekonomiczne z Polski i USA

Szymon Malinowski — 2026-07-10

Artykuł ma na celu zwrócenie uwagi na ważny aspekt zarządzania finansami i inwestycjami, jakim jest aspekt psychologii inwestora z uwzględnieniem nauk ekonomicznych, zarządzania i prawnych. Psychologia inwestycyjna stanowi bowiem ważny element w zarządzaniu decyzjami inwestycyjnymi. W niniejszych rozważaniach przedstawiono przykładowe zachowania i aspekty psychologiczne w odniesieniu do rynku Forex.

Informatyka śledcza wspierana przez sztuczną inteligencję - od reaktywnego dochodzenia do predykcyjnej integralności dowodów.

Tomasz Janczewski — 2026-07-10

Celem artykułu jest przedstawienie koncepcji zastosowania algorytmów sztucznej inteligencji w procesach informatyki śledczej, ze szczególnym uwzględnieniem wykrywania manipulacji danych oraz zapewnienia integralności dowodów cyfrowych. Artykuł omawia koncepcję „Zero Trust Digital Forensics” i proponuje metodologię integracji zasad zero trust z procesami analizy dowodowej.

Sztuczna inteligencja: zagrożenia i przewagi we wdrażaniu.

ŁUKASZ MAKOWSKI — 2026-07-10

Streszczenie

Tekst stanowi kompleksową analizę sztucznej inteligencji (AI), obejmując zarówno jej definicje, rozwój, jak i najważniejsze korzyści oraz zagrożenia związane z jej wdrażaniem.

W pierwszej części przedstawiono różne ujęcia pojęcia sztucznej inteligencji – od klasycznych definicji McCarthy’ego, Haugelanda, Kurzweila i Rich & Knight, po współczesne ujęcia OECD, które traktują AI jako system zdolny do percepcji środowiska, modelowania informacji i podejmowania decyzji na podstawie danych wejściowych. Wyjaśniono również kluczowe obszary AI, takie jak: uczenie maszynowe, NLP, rozpoznawanie obrazu, robotyka i systemy ekspertowe.

Druga część tekstu omawia zagrożenia wynikające z dynamicznego rozwoju AI. Szczególny nacisk położono na cyberbezpieczeństwo — wskazano rosnącą liczbę ataków typu phishing, ransomware, deepfake oraz wykorzystanie AI przez cyberprzestępców do automatyzowania i intensyfikacji ataków. Podkreślono również ryzyko naruszeń prywatności, masowego śledzenia danych użytkowników oraz zagrożenia związane z militarnym zastosowaniem sztucznej inteligencji. Autor zwraca uwagę na gwałtowne zmiany na rynku pracy, automatyzację zawodów oraz prognozy dotyczące masowej eliminacji stanowisk, szczególnie w sektorach biurowych i technicznych. Jednocześnie wskazuje, że AI nie zastąpi ludzkiej kreatywności, empatii i kompetencji miękkich.

W części trzeciej opisano korzyści i przewagi konkurencyjne wynikające z wdrażania AI. Omówiono jej zastosowanie w wielu branżach, m.in. w medycynie (dokładniejsza diagnostyka), transporcie (autonomiczne pojazdy), finansach (analiza ryzyka, wykrywanie oszustw) oraz marketingu i technologiach AR. Wskazano, że AI umożliwia optymalizację procesów, automatyzację rutynowych zadań i wzrost efektywności operacyjnej. Przedstawiono także przykłady firm, które skutecznie wykorzystały rozwój AI — m.in. Comarch, który oferuje rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji wspierające działalność przedsiębiorstw.

W zakończeniu podkreślono rosnącą dynamikę wdrożeń AI w biznesie oraz znaczący wzrost liczby firm, które korzystają z tych technologii. Autor stwierdza, że choć AI niesie liczne korzyści, jej wdrażanie musi uwzględniać rolę człowieka – to połączenie algorytmów i ludzkiego doświadczenia pozwala osiągnąć najlepsze efekty. Podkreślono również konieczność odpowiedzialnego zarządzania sztuczną inteligencją, zwłaszcza w kontekście ochrony prywatności, przejrzystości i bezpieczeństwa.

Proces suburbanizacji jako czynnik zrównoważonego rozwoju – rozwój gospodarczy przez suburbanizację

Agnieszka Wójcik-Czerniawska — 2026-07-10

Migracje ludności oceniane są w różny sposób. Uważa się, że w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat około 80% ludności globu ziemskiego przeniesie się do aglomeracji. Z drugiej strony można zauważyć trend osiedlania się części ludności z dużych aglomeracji na terenach słabo zurbanizowanych lub przynajmniej budowania tam domów weekendowych. Przenosiny na stałe z reguły następują na tereny podmiejskie, które rozrastają się łącznie z infrastrukturą techniczna i społeczną. Zjawisko to nazywane jest suburbanizacją. Związane jest także z powstawaniem miast czy w ogóle jednostek osadniczych jako tzw. sypialń. Do zjawiska suburbanizacji można zaliczyć również zakup lub budowę nieruchomości weekendowych dalej od miast najczęściej na terenach gmin wiejskich. W raku 2020 zauważono dosyć istotne zainteresowanie zakupem nieruchomości poza dużymi miastami. Tłumaczy się to m.in. „ucieczką od wirusa”. Czy taki trend utrzyma się dłużej? Trend ten utrzymał się również po zakończeniu pandemii. „Obserwuje się wzrost liczby ludności w gminach wiejskich i miejsko-wiejskich okalających duże i średnie miasta (proces suburbanizacji). Obszary wiejskie znajdujące się w bezpośrednim otoczeniu dużych ośrodków miejskich są cenione jako atrakcyjne miejsce do zamieszkania dla rodzin z dziećmi ze względu na łatwiejsze i lepsze zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, warunki środowiskowe i dostępność miejskich rynków pracy”.

O wyborze miejsca emigracji z miasta decydują także inne czynniki, z których za najważniejsze uznać należy: odległość miejscowości siedziby gminy od miasta centralnego oraz stopień złożoności sieci transportowej (infrastruktura telekomunikacyjna, drogowa, kolejowa i lotnicza znajdująca się na terenie lub w otoczeniu gminy peryferyjnej), ekologizacja życia społecznego, możliwość świadczenia pracy zdalnej, przeludnienie dużych miast, niższe ceny osiedlenia się na terenach peryferyjnych czy niższe koszty utrzymania.

Koronawirus prawdopodobnie przysłuży się aktualnie zachodzącym procesom suburbanizacji. Ogłaszany tryumfalnie kilka lat temu powrót mieszkańców do centrów polskich miast chyba nie nastąpi. Dogęszczanie prawdopodobnie przestanie być tak popularne, a wygrają rozrzucone na przedmieściach domki z ogródkiem oraz urbanistyka łanowa (czyli domy budowane na wąskich działkach podmiejskich).